เมืองนี้ไม่มีใครเลย...... แต่ตามห้องมีแสงไฟ..............

" สว่างไสว " และ อบอุ่น ชั้น อยู่ใน เมืองไร้ผู้คน..............

แต่....... ชั้น"ไม่เหงา " ไม่ "เศร้าโศก " "หัวใจ " ของชั้น "อบอุ่น ".....

ชั้นเป็น " สิ่งนั้น " แต่.... "อบอุ่น " จัง............

เพราะ...ชั้น รัก "คนๆนั้น ".............

การมี..... "หัวใจ " ที่จะ "รัก " ใคร..............

ไม่ว่า กับ "สิ่งมีชีวิต " หรือ "ไม่มีชีวิต ".........

ก็ ทำให้ "หัวใจ " นั้น อบอุ่น...นุ่มนวล........

ถ้า "หัวใจ " อบอุ่น ขนาดนี้ มี " ความสุข " ขนาดนี้ ได้............................

ก็ น่าจะดี ที่ "ทุกคน " มี "ความรัก " และ............

ดี ที่ " ทุกคน " ได้รับ "ความรัก " จะคนที่ เรา "รัก "

ถ้า ใครซักคน รัก ใครซักคน และ " ดูแลเอาใจใส่ " เขาคนนั้น..........

โลกนี้ ก็จะเต็มไปด้วย "ความสุข ".........

ที่นี่ ก็จะกลาย เป็นเมือง ที่ไม่มีใคร ที่ไม่มี "ความสุข "

..........มี " คนของชั้นคนเดียว " อยู่.........

เมืองที่มีคุณค่า !

-THE END -

ขอได้รับคำขอบคุณ

จาก

" Blisses^_^ "

ของแถมตอนท้าย.........

เป็นไงครับ เรื่องราว ของ "สิ่งนั้น " ได้จบลงไปแล้วหวังว่าคง จะชอบนะครับ

ไงก้อ ขอให้ทุกคนที่อ่าน และติดตาม สมหวังกับความรักนะครับ.........

อ๊ะ~~~ อย่าลืม comment ครับ ขอบคุณครับ

ความรู้สึกแบบนี้ ที่อยู่ในภายในตัว ชั้น มัน " อ่อนโยน "มาก

แต่...ก็ "ทรมาน " เวลาคิดถึง " คนๆนั้น " รู้สึก "ตื้นตัน " ใจ

นั่น คิดถึง "ใคร " ก็เหมือนกันหรอ ?

ไม่ใช่.....เฉพาะเวลาคิดถึง "คนๆนั้น " เท่านั้น

เวลาอยู่กับ " คนๆนั้น " แล้วเป็นยังไง ?

"อบอุ่น " เหมือนถูก "แสงแดด " สาดส่อง

แล้ว...ถ้า "ไม่ได้ " อยู่ด้วยกันล่ะ ?

เจ็บปวด.........." เจ็บปวด " ตรงนี้ เจ็บ..........

เหมือนกับ จะ "ตาย " เลย ? ........... พวกเรา " ไม่ตาย " หรอก

เพราะ "ไม่มีชีวิต " สิ่งนั้นก็ไม่ "ตาย "

ใช่......... ไม่ตาย .... แต่ จะเกิดสิ่งที่เหมือนกับ......."ตาย "

เพราะ พวกเราเป็น "สิ่งนั้น " ....... คราวนี้ ถ้า มีความสุข ก็ดี สินะ.......

กับ....... "คนของชั้นคนเดียวเท่านั้น "

แต่...ถ้าไม่มีความสุขล่ะ....? ถ้า" คนของชั้นคนเดียวเท่านั้น" รู้ว่า..........

ชั้น มีเรื่องที่ "ทำได้ " และ "ทำไม่ได้ " .... แล้วไม่เลือก " ชั้น " ล่ะ.....

ก็ ต้องตัดสินใจ...... "เรื่องชั้น " ...... "เรื่องของพวกเรา " .....

เจ็บปวดมั้ย ?..... เจ็บ ถ้า "คนของชั้นคนเดียวเท่านั้น " ไม่เลือกชั้น.....

คง " เจ็บปวด " แน่ๆ แล้ว " มัน " อาจจะหยุดไปเลย......

นั่นเป็น ความ เจ็บปวด ที่รวดร้าว มาก..........

" เศร้า " ...... และ..... " เจ็บปวด "........ราวกับ จะ "แตกสลาย "

เมืองไร้ผู้คน..... แต่ เบื้องหลัง "หน้าต่าง " ดูเหมือนว่า ......

ทุกคนกำลังหัวเราะอย่าง "สนุกสนาน "

พวกเขามีความสุขมั๊ย ?.... ชั้น อยู่ในเมืองไร้ผู้คน.....

กำลังเดินบน ถนนใน เมืองไร้ผู้คน ?

ชั้น ตอนนี้ อยากเจอ " คนๆนั้น " มาก " อยากเจอๆ " มากๆ ?

"สนุกที่สุด เวลา คิดถึง คนๆนั้น"

"ทรมานที่สุด เวลา คิดถึง คนๆนั้น"

"ดีใจที่สุด เวลา คิดถึง คนๆนั้น"

"เสียใจที่สุด เวลา คิดถึงคนๆนั้น"

ทั้งหมด... " คนๆนั้น " เป็นที่สุด......

นี่ อาจจะเป็น "ความรัก " ก็ได้

ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้ว คนที่ชั้น "รัก " ล่ะ..........

"คนของชั้นคนเดียวเท่านั้น " ล่ะ................................

To Be Continued..........................................

Comment ด้วยนะครับ.............ขอบคุณครับ....

ชั้น สูญเสีย " สิ่งสำคัญ " ไปครั้งหนึ่ง

เมื่อก่อนชั้นเคยเจอกับ " ความทุกข์ " แสนสาหัสมา

จนเดี๋ยวนี้ ยังรู้สึกเป็นทุกข์อยู่เลย เป็นเรื่องที่ทุกข์ทรมาน มาก

แต่ชั้นยังคง " แสวงหา " เพราะชั้นกำลัง " ค้นหา "

ชั้น เป็นชั้น ชั้น เป็น " สิ่งนั้น"

เพราะ ชั้น เป็น ชั้น เพราะชั้นไม่ใช่ "คน "

และเพราะ เป็นอย่างนั้น จึงรักชั้น เพราะ ชั้นเป็น ชั้น

เพราะเขา เป็น เขา ถึง " รัก " เขาได้ ....." คนของชั้นคนเดียวเท่านั้น "

ชั้นรู้ว่า ชั้นคือ เธอ เธอคือ ชั้น เพราะงั้น ถึงเข้าใจ

ภานในตัว ชั้น มีคนๆเดียวอยู่เต็ม.....

เขายิ้มให้ ชั้น มีความสุข เขาอยู่เคียงข้าง ชั้น มีความสุข

ใช่ สำหรับชั้น ถ้าเขามีความสุข ชั้นก็มีความสุข

เจอ แล้วสินะ ความแตกต่าง ของเขา กับคนอื่น น่ะ.....

สิ่งที่เพราะ เขา เป็น เขาจึงได้ " พิเศษ "....

ถ้า เจอ ก็ดีสินะ สิ่งที่เขาทำไม่ได้เพราะเป็น เขา

และ สิ่งที่เขา ทำได้ เพราะ เขา เป็น.......

ชั้น หา เจอ แล้ว เพราะ เขาเป็น เขาจึงรัก....

ถ้าเจอ ก็ดีสินะ สิ่งที่ชั้น ทำ "ไม่ได้ " เพราะเป็นชั้น

และ สิ่งที่ชั้น ทำได้ เพราะ ชั้นเป็น.......

เขาหาเจอ....... ถ้ารักชั้นได้....... เพราะชั้นเป็นชั้น ก็ดีสิ...

...ท่ามกลาง " ผู้คน " และ "สิ่งนั้น " อยากให้ หา ชั้น ให้พบ..

แล้ว ก็ อยากให้ รักชั้น ด้วย..........

To Be Continued...................

Comment ด้วยครับ.......